ฉันไม่เหมือนใคร!
นัมดาล์ดาเป็นเพนกวินชนิดพิเศษ
ทำไมนะหรือ? ก็เพราะเขาไม่ยอมว่ายน้ำนะสิ!
เพราะเขาว่ายน้ำไม่เป็นหรือ?
หรือเพราะเขากลัวน้ำกันแน่?
คือเรื่องนี้มันเป็นความลับนะ
แต่จริง ๆ แล้วดาล์ลาว่ายน้ำเป็นนะ!
ดาล์ลาและเพื่อน ๆ ของเขาเคยเรียนว่ายน้ำ
แต่ยิ่งดาล์ลาเรียนว่ายน้ำ เขาก็ยิ่งสงสัยนู่นสงสัยนี่
“ทำไมเราถึงต้องเรียนเกี่ย- วกับท่าดอกไม้ทะเลด้วยล่ะ?”
วิลเมอร์ ซึ่งเก่งว่ายน้ำมาก ๆ ตอบว่า
“ก็เพราะมันเท่ห์ ฉันนะรักทุกสิ่งเกี่ยวกับการว่ายน้ำเลยล่ะ!”
★ท่าหมุนปั่นด้าย★
❶ วางแขนไว้ข้างลำตัวนะ
❷ ม้วนตัวเป็นลูกบอล
❸ แล้วก็หมุนไปรอบๆ
★ท่าพายุทอร์นาโด★
❶ ยกแขนให้สูงเหนือหัว
❷ หมุนตัวไปรอบ ๆ เหมือนทอร์นาโด
❸ เก็บเท้าไว้ให้ชิดลำตัว!
★ท่าดอกไม้ทะเล★
❶ ขยับแขนทั้งสองข้างในท่าเดียวกันพร้อมๆกัน
❷ ขยับแขนทั้งสองข้างไปมาเหมือนเต้นรำ
❸ หมุนแขนไปข้างๆและก็ทำท่านั้นต่อไปเรื่อยๆ
คูคูว่ายน้ำไม่ค่อยเก่ง แต่เธอก็พยายามเอามาก ๆ
โพลี่ ที่ว่ายน้ำไม่ค่อยเก่งเหมือนกัน พูดว่า
“ก็… มันเป็นอะไรที่เราต้องทำ ไม่ใช่เหรอ?”
“อาจารย์คะทำไมเราต้องเร- ียนท่าดอกไม้ทะเลด้วยคะ?”
“ดาล์ดา ทำไมเธอจึงทำตัวแบบนี้ล่ะ?
ทุกคนกำลังขยันเรียน
ไปเข้าแถวซิ เร็ว ๆ เข้า”
ดาล์ลารู้สึกอึดอัดมาก
เขาเดินเข้าไปถามคุณพ่- อทันทีที่เขากลับถึงบ้าน
“ผมไม่อยากไปเรียนว่ายน้ำแล้ว!”
“อะไรนะ? ทำไมเหรอ ดาล์ลา?”
“จะให้ว่ายเก่งเหมือนดอกไม้ทะเลนะ มันยากมากเลยครับ
มันไม่สนุกและผมก็รู้วิธีว่ายน้ำแล้วด้วย!”
“เอาล่ะ
ทำไมลูกไม่ลองทำตามที่ลูกต้องการล่ะ?”
“ว้าว! จริงเหรอครบ?”
“แน่นอน
ลูกอยากจะทำอะไรล่ะ ดาล์ดา?”
ดาล์ดานั้น ไตร่ตรองอย่างละเอียดถี่ถ้วน
“เอ จะมีอะไรสนุกๆบ้างนะ?”
ในขณะที่เพื่อนๆของเขากำลังเรียนว่ายน้ำนั้น ดาล์ลาก็ทำอย่างอื่น
เขากระโดดโลดเต้น ไปมา
เขาจับปลา
เขามองลงไป ในหลุมน้ำแข็ง
เขาสร้างกระท่อมน้ำแข็ง
แล้ววันหนึ่ง ดาล์ดาลื่นไถลบนน้ำแข็งโดยไม่ได้ตั้งใจ…
“ว้าว! สนุกสุด ๆ เลย”
ตั้งแต่วันนั้นดาล์ลาก- ็ออกไปเล่นลื่นไถลทุกวัน
วิลเมอร์เห็นดาล์ลาและพูดว่า
“นั่นสนุกตรงไหนล่ะ?
เขาดูตลกจังเลย!”
แต่โพลี่มองเขาแล้วพูดว่า
“ดูเหมือนดาล์ลากำลังสนุกนะ
น่าอิจฉาจังเลย”
ดาล์ลาเล่นลื่นไถลได้เก่งขึ้น
เขายังลองเล่นท่าใหม่ๆด้วย
ซูม! เขาลื่นได้เร็วมาก!
ฮวิบ แค่พลิกตัว! แล้วเขาก็เปลี่ยนทิศทางได้แล้ว
เฟี้ยว! แค่นี่เขาก็ลื่นผ่านอุโมงค์ได้
ครึก ! เขาไถลลื่นผ่านเนินต่าง ๆ ไปอย่างรวดเร็ว
ฝวือ! เขาสามารถนั่งและไถลลื่นได้ด้วยนะ
“เย้! สนุกสุดๆไปเลย!”
วันหนึ่งขณะที่ดาล์ลากำ- ลังเล่นลื่นไถลบนน้ำแข็ง.
ปัง! อยู่ดี ๆ เขาก็ลื่นเข้าไปชนอะไรสักอย่าง
อ้า ..ท้องแมวน้ำนั้นเอง
“ดูนี่ เจ้าตัวเล็ก เธอต้องรีบหลบออกไปจากเส้นทางของฉันด่วน
การแข่งขันลื่นไถลกำลังจะเริ่มต้นขึ้น”
“การแข่งขันลื่นไถลหรือครับ?
ผมอยากเข้าแข่งขันด้วย!”
“เธอเนี่ยนะ?
ใช่ ๆ ผมด้วย ”
“ฉันมาจากทะเลที่อยู่ไกลมาก ๆ.
ฉันต้องได้เหรียญทองแน่นอน”
“รอก่อนเถอะแล้วพวกเธอ- จะเห็นว่าฉันเก่งขนาดไหน”
“ฉันเตรียมตัวสำหรับการแข็งขันครั้งนี้มากกว่า 5 ปี
ฉันต้องชนะได้เหรียญทองแน่ ๆ!”
“เจ้าตัวเล็ก เธอแน่ใจหรือเปล่าที่บอกว่าอยากจะเข้าร่วมจริง ๆ น่ะ”
“ระวังจะเจ็บตัวเอานะ”
แมวน้ำต่างก็ตื่นเต้นข- ณะที่รอเสียงสัญญาณเริ่ม
ทุกคนต่างก็ต้องการได้ที่หนึ่ง
แต่ดาล์ลาก็แค่อยากเล่นสนุก
“การได้มาเล่นลื่นไถลกับพวกแมวน้ำเนี่ย ต้องสนุกแน่ๆเลย!”
เอาล่ะ พร้อมแล้วก็… ไปเลย!
เหล่าแมวน้ำต่างก็เริ่มลื่นไถลออกไป
แต่ในไม่ช้า…
“เฮ้ อย่าดึงหนวดของฉันสิ!”
“หลบไป ๆ!”
“นี่แน่!”
“โอ้ย! ใครกัดปีกของฉัน?”
ดาล์ลานั้น ก็แค่แล่นไถลลงอย่างมีความสุข
ในขณะเดียวกัน…
“นั้น! ดูซิ!”
ว้าว! ดาล์ดาได้ที่หนึ่ง!
คุณพ่อและเพื่อนๆของดาล์ลาเมื่อ- ทราบข่าวจึงมาแสดงความยินดีกับเขา
“เฮ้ ดาล์ดา เยี่ยมไปเลย!”
“เธอเก่งที่สุดเลย ดาล์ลา!!”
“บางทีฉันน่าจะลองอะไรอย่างอื่นดูบ้างนะ?”
“ฉันว่าไม่ว่ายน้ำเนี่ยก็ดีเหมือนกัน.”
เวลาผ่านไป
วิลเมอร์กลายเป็นนักว่ายน้ำมืออาชีพ
คูคูกลายเป็นพ่อครัว
และโพลี่ก็เป็นตำรวจ
ดาล์ลากลายเป็นโค้ชสอนการ- ลื่นไถลและได้สอนกีฬามากมาย
แต่แล้ววันหนึ่ง
ดาล์ลากำลังลื่นไถลบนน้ำแข็งแล- ะเขาก็ตกน้ำทะเลไปโดยไม่ได้ระวัง!
ดาล์ลาตกใจเล็กน้อยเพราะเขาไ- ม่ได้เห็นใต้ทะเลมานานมากแล้ว
“ว้าว ใต้ทะเลเนี่ยเจ๋งจิงๆ!
ฉันอยากเห็นอีกจัง”
“บางทีฉันน่าจะลองว่ายน้ำดูนะ?”