"Хөөе унтаахай минь! Бандал аа, хурдан босоо."
Цагаан цээжит баавгай ээж цагаан цээжит бамбаруушийг сэрээв.
"Аах!"
Бандал эвшээлгэн суниав.
"Бандал аа, урин дулаан хавар болжээ. Ээжтэйгээ хамт гадагшаа гарах уу?"
Бандал ээжийнхээ гараас тас атган агуйгаас гарав.
"Ээжээ таны гар том харин минийх жижигхэн юм."
гэж Бандал хэлэв.
"Том болохоор чиний гар ч гэсэн ээжийнх шигээ том болно."
"Нээрээ юү? Тэгвэл миний тал саран хээ ч гэсэн таных шиг том болох уу?"
"Тэгэлгүй яахав. Ээжийнхээсээ ч илүү том болно."
Ойд гоёмсог цэцэгс дүүрэн ургасан байв.
Эрвээхэй эргэлдэн эргэлдсээр Бандал дээр нисэж ирэв.
"Сайн уу? Намайг Бандал гэдэг."
Бандал эрвээхийг дагаж явангаа мэндлэв.
Эрвээхийг дагаж явсан Бандал нэгэн модны хажууд зогсов.
"Ээжээ, энэ мод руу авирмаар байна."
"За тэг, зоригтойхон авираад үз дээ."
Бандал мод өөд ихэд шалмаг авирч эхлэв.
"Ээжээ!"
Бандал модноос шарр хийн халтирч унав.
Бандал ээжийнхээ магтаалын үгэнд урам оржээ.
"Ээжээ, намайг хар даа. Энэ хүртэл авирчихсан."
"Манай Бандал ёстой мундаг."
Ээж баавгай өхөөрдөн инээмсэглэв.
Бандал ээжтэйгээ хамт байгаадаа үнэхээр аз жаргалтай байв.
"Өвдөхгүй байна уу, Бандал аа?"
Ээж баавгай санаа зовсон янзтай асуув.
"Зүгээр ээ, дахиад авираад үзье."
"Манай Бандал, үнэхээр сэргэлэн шүү."
Гэтэл маш том бодон гахай Бандал руу гүйн ирэв.
"Гх гх!"
Бандал ихэд айн нүдээ тас анив.
"Бандал аа, хурдхан модны орой руу авир!"
гэж ээж баавгай Бандал руу хашгирав.
Ээж баавгай бодон гахай руу хоёр савраа өргөн дайрав.
Тэгтэл бодон гахай үхтлээ айж ой мод руу зугтаж одов.
"Ээжээ таны хэлснээр модны оройд гарсан чинь
огтхон ч аймаар биш байсан."
"Манай Бандал зоригтой шүү. Ээж нь чамаар
үнэхээр их бахархаж байна."
Ээж баавгай Бандалыг чанга тэврэн хэлэв.
Нар хурцаар ээж голио дуугарсан халуун зун болжээ.
Бандал ээжийнхээ хамт гол руу усаар тоглохоор явав.
"Хөөх, сайхан сэрүүхэн байна шүү!"
Бандал усыг пол пол хийлгэн үсчүүлэв.
"Ий ти ти, ямар хүйтэн юм бэ! Бандал аа боль!"
Бандал ээжтэйгээ хамт хөгжилдөн тоглов.
Намар болоход ногоон мод улаан, шар өнгийн шинэ хувцсаа сольж өмсөв.
Бандал унасан навчин дунд орж нааш цааш өнхрөв.
"Ээжээ намайг хар даа."
"Хэ хэ хэ! Дэггүй золиг!"
Ээж нь өхөөрдөн инээмсэглэв.
"Бандал аа, хоёулаа ойн амьтадтай хамт царсны боргоцой идэхээр явах уу?"
Түг түг! Царсны боргоцой Бандалын толгой дээр унав.
Бандал царсны боргоцойг ширд ширд зажилан идэв.
Элбэнх ч гэсэн ширд ширд
Хэрэм ч бас ширд ширд
Найзуудтайгаа хамт идсэн боргоцой үнэхээр амттай байлаа.
"Ээждээ нэгийг, өөртөө нэгийг!"
Ээжтэйгээ хамт идсэн боргоцой илүү амттай шүү.
Нэгэн өдөр Бандал дагжтал чичрэн байж хэлэв.
"Ямар хүйтэн байна аа... Ээжээ яагаад ийм хүйтэн байгаа юм бэ?"
"Манай Бандал их даарчээ. Ээж нь
чанга тэврэе. Одоо удахгүй өвөл болох гэж байгаа нь энэ."
Ээж баавгай Бандалын идэх дуртай хоолноос зөндөөнийг авч ирэв.
"Өвөл болохоос өмнө гэдсээ цадтал идэх хэрэгтэй."
"Ийм их үү?"
Бандал ихэд гайхан асуув.
"Цагаан цээжит баавгай бид чинь өвлийн турш унтах ёстой байхгүй юу."
Бандал, ээж баавгай хоёр хушны самар, хушга, царсны боргоцой, нэрс зэргийг ням ням амтархан идэв.
Ээж баавгай, Бандал хоёрын гэдэс бондойн цадав.
Бандал болон ээж баавгай хоёр өвлийг өнгөрөөх дулаахан агуй руу нүүв.
"Ээжээ нойр хүрч байна."
Бандал ээжийнхээ энгэрт тэврүүлэв.
"Ээжээ хэзээ дахиж хавар болох вэ?"
"Нэг, хоёр, гурав, дөрөв... Зуун өдөр унтаад сэрэхэд ээжтэйгээ хамт хаврын зугаалганд явж болно.
Сайхан амраарай, Бандал аа."
Дүг! дүг! дүг!
Өвлийн турш орж овоорсон цас хайлж Бандалын шар навчин хөнжлыг норгов.
Кх кх!
Бандалын ханиалгах чимээгээр ээж баавгай нойрноос сэрэв.
"Хөөх, бие нь гал шиг халуу шатаж байх чинь!"
Ээж баавгай Бандалын өвдсөнд ихэд санаа зовов.
Ээж баавгай Бандалыг хучих хатсан навч авчрахаар агуйгаас гарав.
Агуйн гадна ширүүн салхи салхилж байв.
"Тэр довыг давбал хатсан навч олдох байх."
Голын тас хөлдүү мөсөн дээр ээжийнх нь хөл хальтрана.
Гөлгөр эгц цохион дээр явахдаа ээж нь арай гэж дэнжигнэн тогтож байв.
Гэвч ээж нь хүүгээ бодон хүч оров.
Бандал ээжийнхээ авчирсан шинэ навчин хөнжлөөр хучин дахин гүн нойронд автав.
"За болчихлоо, ашгүй дээ."
Кх кх! Гэтэл энэ удаа ээж нь халуурав.
"Хайрт Бандал минь, сайхан нойрсоорой үр минь."
Хүүгээ тэвэрсэн ээж баавгайн нүдэнд нулимс цийлэгнэж байв.
Нар хавар цагийн дулаахан илчээрээ төөнөхөд Бандал нүдээ нээв.
"Аа, ёстой сайхан унтлаа. Унтаахай ээж минь ээ, босоорой."
Гэтэл ээжийнх нь нойр хүрсээр байгаа бололтой, босож ирсэнгүй.
"Ээжээ, ээжээ! Хавар болчихлоо! Босоорой!"
Бандал хичнээн дуудаад ч ээж нь огт хөдөлсөнгүй.
"Ээжээ... Ээжээ яагаад дуугарахгүй байгаа юм бэ?"
Ээж нь тэнгэрт хальсан тэр өдөр Бандал ээжийнхээ хажуунаас холдсонгүй.
Ганцааараа үлдсэн Бандал ээжийгээ маш их санаж байв.
"Ээжээ... Би таныг маш их санаж байна."
Тэгтэл гэнэт тэнгэрт мандсан хавирган сарыг олж харав.
"Хөөх? Ээж шиг том хавирган сар байна."
Гэтэл гэнэт ээж баавгайн дуу сонсогдов.
Хайрт Бандал минь, ээж нь үргэлж чиний зүрх сэтгэлд байх болно.'
"Ээжээ, би тандаа хайртай шүү. Надад битгий санаа зовоорой!
Би чинь зоригтой Цагаан цээжит баавгай шүү дээ."