កន្លែងលេងកំសាន្តដែលអស្ចារ្យមួយដែលនៅកំពូលភ្នំ ។
វ៉ូ!វាពិតជាពិបាកណាស់ក្នុងការឡើងទៅលើ ។
តើមានផ្លូវណាដែលអាចឆាប់ឡើងដល់លើទេហ្ន៎ ។
ខ្ញុំអាចជិះកង់ ។វាត្រូវតែហោះដូចកាំជ្រួច !
មែនហើយ! ខ្ញុំត្រូវការកង់កាំជ្រួច ។
ដូច្នេះខ្ញុំត្រូវផលិតវាដោយរបៀបណាទៅ ?
ប្រហែលជាយាយចំងល់ដឹងពីរបៀបធ្វើវា ។
យាយចំងល់ជាអ្នកវិទ្យាសាស្រ្ត ។
គាត់សិក្សាពីចំនែកតូចៗដែលតូចជាងរោមច្រមុះទៅទៀត
ដែលត្រូវបំបែកជារាប់ពាន់ចំនែកតួចៗ ។
គាត់មានជំនាញជាច្រើនដូចជា
ជួសជុលម៉ាស៊ីនខូចៗដែលជាកិច្ចការងាយស្រួលសំរាប់គាត់ ។
គាត់ថែមទាំងហែកមើលឧបករណ៍ផ្សេងៗ
ពីព្រោះគាត់តែងតែមានចំងល់ខ្លាំង ។
ប៉ុន្តែហេតុអ្វី?
ហេតុអ្វី
អេក្រង់ខ្មៅ?
ហេតុអ្វី?
ហេតុអ្វីកំប៉ុង ២៨៧០ ត្រូវបានគរ
ជាទំរង់
ពីរ៉ាមីត ?
គាត់បានដោះស្រាយការគណនាពិបាក​និង
រាប់ចំនួនកំប៉ុងបានយ៉ាង
ងាយស្រួល ។
ហេតុអ្វី?
ហេតុអ្វីដើមឈើទ្រេត?
អូ៎,សត្វម៉ូល
កំពុងរូងដី!
លោកយាយចំងល់មានចំងល់
លើរឿងតូចតាចដែលមនុស្សជាច្រើនមិនចាប់អារម្មណ៍ ។
គាត់ពិសោធន៍លើរបស់ទាំងអស់នោះ,វិភាគទៅលើវា,
ហើយបកស្រាយចំងល់ ។
មែនហើយ​ តោះនាំគ្នាសួរលោកយាយចំងល់ !
ហេតុអ្វីជាបានឯង
ព្យាយាមធ្វើ
កង់កាំជ្រួច ?
ពីព្រោះវាពិបាក
ឡើងទៅលេងកន្លែងកំសាន្តនៅលើភ្នំ ។
ប៉ុន្តែកាំជ្រួចនិងកង់
មានតំលៃថ្លៃ ។
ខ្ញុំអាចស្វែងរករបស់របរដែលមានតំលៃ ។
មានរបស់របរតំលៃជាច្រើននៅក្រោមដី ។
មែនហើយ ។
មានគ្រឿងអលង្ការនិង
មាស ។
វានឹង
អាស្ចារ្យ!
អ្នកវិទ្យាសាស្រ្តដែលសិក្សាអំពីរបបគំហើញធម្មជាតិនិងក្រៅភព
គេហៅថារូបវិទូរ ។
លោកយាយចំងល់និងខ្ញុំបានស្វែងរកពេញទាំងទីក្រុង ។
ពួកយើងនឹងក្លាយជាអ្នកមានបើសិនយើងរកឃើញគ្រឿងអលង្ការនិងមាស ។
យើងធ្វើតេស្តដីនិងថ្មពីកន្លែងដែលយើងបានទៅ ។
ពេលខ្លះ,ពួកយើងរកឃើញរបស់របរចំឡែកៗ ។
តើនេះជាអ្វី ?
នេះជាឆ្អឹងរបស់សត្វដាយណូស័រមែនទេ ?
ប្រហែលជាសត្វដាយណូស័រ
ធ្លាប់រស់នៅក្នុងទីក្រុងរបស់ពួកយើង ។
អ្នកវិទ្យាសាស្រ្តដែលសិក្សាអ្វីដែលនៅខាងក្រោមដី
និងការកើតរឺធាតុផ្សំនៃដីនិងថ្ម
ត្រូវបានគេហៅថា ភូគព្ភវិទូ ។
យើងយកអ្វីដែលមើលទៅចំឡែក ។
យើងពិនិត្យសត្វល្អិតក្នុងដី
ដោយមីក្រូស្កូប ។
ប៉ុន្តែហេតុអ្វី?
ហេតុអ្វីខ្ញុំមិនឃើញរ៉ែមាសទាល់តែសោះ
សត្វល្អិត?
តើអ្វីជារ៉ែមាស
សត្វល្អិត?
វាជាសត្វល្អិតដែលរស់នៅ
កន្លែងដែលរកឃើញមាស ។
អ្នកវិទ្យាសាស្រ្តដែលសិក្សាពីសរីរាង្គមានជីវិត
ត្រូវបានគេហៅថា ជីវវិទូ ។
បន្ទាប់មក ពួកយើងដុតដីនិងថ្ម
នៅក្នុងខ្ទះដ៏ធំមួយ មួយម្តងមួយ ។
ប៉ុន្តែហេតុអ្វី?
ហេតុអ្វីខ្ញុំមិនឃើញ
អ្វីសោះអច្ចឹង ?
តើអ្វីដែលអ្នករំពឹង
ថានឹងរកឃើញ ?
ពេលដែលដីនិងថ្មលាយជាមួយមាសដោយការដុត,
មាសនឹងរលាយហើយហៀរចេញមកក្រៅ ។
ពីព្រោះតែមាសវារលាយនៅសីតុណ្ហភាពទាប ។
បើសិនជាការដុតមិនមានប្រសិទ្ធភាពនោះ,
គួរតែព្យាយាម
ស្ងោរវា ។
អ្នកវិទ្យាសាស្រ្តដែលសិក្សាពីសារធាតុផ្សំ
និងលក្ខណៈដែលធាតុបង្ករនិងការផា្លស់ប្តូរធាតុ,
ត្រូវបានគេហៅថាអ្នកគីមីវិទូ ។
ប៉ុន្តែនៅតែមិនទាន់មានមាស ។
ខ្ញុំគិតថាពួកយើងគួរតែស្វែងរកវត្ថុដែលមានតំលៃផ្សេងទៀត ។
ខ្ញុំដើរតាមដងវិថីដោយអស់សង្ឃឹមហើយ
ស្រាប់តែរកឃើញកង់ដែលចាស់មួយដែលគេបោះចោល !
វាខូចជាច្រើនកន្លែង ។
ប៉ុន្តែវាគ្មានបញ្ហាទេ ។
លោកយាយចំងល់អាចជួសជុលវាបាន ។
លោកយាយចំងល់និងខ្ញុំបានលាងសំអាត
ហើយជួសជុលវា ។
លោកយាយចំងល់និងខ្ញុំ
បានធ្វើកង់ថ្មី
ម្តងហើយ
ម្តងទៀត ។
ឥឡូវនេះពួកយើងត្រូវការថែមតែកាំជ្រួចតែប៉ុណ្ណោះ ។
បាឡុងកាំជ្រួច!
បាឡុងកាំជ្រួច?
ធ្វើម៉េចទៅ?
ខ្ញុំមិនច្បាស់ទេ. តោះព្យាយាមគិតទាំងអស់គ្នា ។
ខ្ញុំត្រូវទៅធ្វើការសិនហើយឥឡូវនេះ ។
តើត្រូវធ្វីកាំជ្រួចយ៉ាងដូចម្តេចទៅ
ដោយប្រើបាឡុង?
បន្ទាប់ពីគិតម្តង
ហើយម្តងទៀត
ទីបំផុតខ្ញុំក៏មានគំនិតមួយដែលទាក់ទងនឹង
បាឡុងកាំជ្រួច!
<សារធាតុផ្សំដែលត្រូវការ>
បាឡុង,ដង្កៀប,ក្រដាស,កន្រ្តៃ,បង់ស្អិត
ផ្លុំបាឡុងអោយរីកធំនិង
ទប់វាកុំអោយចេញខ្យល់ដោយដង្កៀប ។
ធ្វើជារាងសាជីមូលដោយ
ក្រដាសនិង
ភ្ជាប់វាមួយផ្នែកជាមួយ
បាឡុងនិងបង់ស្អិត ។
នៅពេលដែលបន្ធូរខ្យល់,
បាឡុងកាំជ្រួចនឹងចាប់ផ្តើមដំណើរការ !
រ៉ូ!
ទីបំផុតកង់បាឡុងកាំជ្រួចធ្វើរួចរាល់ហើយ !
ខ្ញុំចងខ្សែដែលវែងលើដង្កៀបទប់បិទ
មាត់របស់បាឡុងនិងចងវាយ៉ាងណែននឹងដើមឈើ ។
ពេលដែលខ្ញុំជិះកង់,
ដង្កៀបនឹងរបូតចេញ
ហើយបាឡុងនឹងចាប់ផ្តើមដំណើរការ ។
បន្ទាប់មកកង់នឹងហោះទៅលើមេឃ!
"តោះនាំគ្នាទៅលេងកន្លែងលេងកំសាន្ត!"
ខ្ញុំគ្រប់គ្រងការបើកបរយ៉ាងលំបាកហើយបាឡុងកាំជ្រួច
ក៏អស់ខ្យល់ ។
វ៉ូ!
ប៉ុន្តែ....អូ៎?
បាឡុងរួញតូចក្នុងរយៈពេលតែពីរបីវិនាទី
ហើយខ្ញុំក៏ធ្លាក់មកដីវិញ ។
ហេតុអ្វី?
ហេតុអ្វីបានជាមានរឿងបែបនេះកើតឡើង?
ពិតមែនហើយ ។ ពីព្រោះតែបាឡុងកាំជ្រួចវាខ្សោយពេក ។
ខ្ញុំបរាជ័យពេលនេះ,
ប៉ុន្តែខ្ញុំនឹងធ្វើកង់កាំជ្រួចនៅថ្ងៃណាមួយអោយទាល់តែបាន!
ខ្ញុំនឹងក្លាយជាអ្នកវិទ្យាសាស្រ្តហើយធ្វើកង់កាំជ្រួច
ដែលអាចហើរបានទៅក្រៅភពអោយទាល់តែបាន ។